Analoog in het begin…

In den beginne was er 4×5″, later werd dat voor mij 8×10″.

Totdat de eerste crisis kwam en we als vakfotografen op verzoek van onze klanten moesten bezuinigen op het gebruik van filmformaat. Zo werd alles later op rolfilm geschoten i.pl.v. vlakfilm op de technische camera. Ik had drie rolfilmhouders, een variabele, een 6×7 en een 6×9 rolfilmhouder. Het was aan de ene kant goedkoper voor de klant, maar je kon dan als fotograaf nog enigszins verstellingen maken met je technische camera. Een paar jaar later moest ik vanwege prijsconcurrentie nog verder terug in formaat en schoot ik bijna alleen nog 6×4,5 dia’s en was de lol er wel van af.

M’n meest gebruikte formaat is toch altijd wel 4×5″ geweest. Ik had op een goed moment wel 75 stuks 4×5″filmcassettes van 3 verschillende merkfabrikanten. Zo kon ik de gebruikte film makkelijker uit elkaar houden. Ik wist dan blindelings welke soort emulsie in zo’n cassette zat. En dat was wel verdomd handig in de doka.

Nu werk ik eigenlijk uitsluitend met de laatste technieken en daar is mijn nieuwe Nikon D850 een goed voorbeeld van. Sedert 1993 ben ik digitaal. In het begin kon het nog niet op tegen film en zeker de grootformaat film die ik in de studio gebruikte. Maar de techniek van de digitale camera’s heeft in de laatste 25 jaar zo’n enorme sprong gemaakt dat we ‘bijna’ niet meer terug kunnen vanwege het gemak en de kwaliteit.

Ik zou zeggen kom dat een keer ervaren. Ik laat het graag een keertje zien. Ik heb trouwens die technische camera nog steeds, zo’n apparaat kocht je voor je leven. Die laat zich niet zo maar verslijten. Dus van 4×5 inch via 8×10 inch naar 24×36 mm digitaal!

Analoog, Fotografie